Drodzy Rodzice,
Wasze dziecko już niedługo po raz pierwszy przestąpi próg naszego przedszkola. Będzie to sytuacja stresogenna zarówno dla Was, jak i dla dziecka. Adaptacja to przystosowanie do nowego środowiska, nowych sytuacji. Dla maluszka takim środowiskiem będzie przedszkole, w którym zdobędzie swoje pierwsze doświadczenia społeczne. Niezmiernie ważną rzeczą jest, aby doświadczenia te przebiegały w atmosferze spokoju, zrozumienia i poczucia bezpieczeństwa.
Oto kilka rad, które pomogą zminimalizować negatywne skutki adaptacji Waszego dziecka do przedszkola:
- Nie przeciągaj pożegnania w szatni, pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź, przekazując maluszka nauczycielowi. Powiedz, że przyjdziesz po pracy lub po podwieczorku.
- Dotrzymuj umów. Nie wychodź bez pożegnania.
- Swojemu dziecku zamiast mówić „musisz” powiedz: „Kochanie masz już trzy lata, więc możesz iść do przedszkola”.
- Uczcijcie ten wielki krok waszego maluszka rodzinnym spacerem, rodzinną ucztą czy kawałkiem tortu.
- Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu; jeśli zrobisz to choć raz będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.
- Nie strasz dziecka przedszkolem („Poczekaj no, już pani w przedszkolu nauczy cię porządku!”);.
- Kontroluj co mówisz. Zamiast: „już możemy wracać do domu” powiedz: „teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica , a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.
- Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata lub inna osoba, którą dziecko zna.
- Zachowaj pogodę ducha przy rozstaniach. Maluch potrzebuje Twojego uśmiechu i opanowania. Twój niepokój i zdenerwowanie wyczuje natychmiast.
- Nie okazuj negatywnych emocji: nie płacz, nie wracaj na salę kiedy słyszysz , że dziecko płacze. Takie zachowania są u dziecka rozpoczynającego funkcjonowanie poza środowiskiem rodzinnym zupełnie normalne! Jednak kiedy zobaczy, że rodzic czuje się niepewnie w sytuacji pozostawiania go w przedszkolu, będzie miało wrażenie, że dzieje się coś złego, a to spotęguje stres.
- Każde dziecko uspokaja się w zasadzie od razu po zamknięciu drzwi do sali, ponieważ absorbują je nowi koledzy, wielość zabawek, a życzliwa i uśmiechnięta pani zawsze dziecko przytuli, weźmie na kolana i uspokoi zajmując uwagę dziecka czymś miłym i pozytywnym.
- Wszystkie wątpliwości lub pytania kieruj do nauczyciela. To osoba, która spędza z dzieckiem większość dnia, więc doskonale je zna i jest kompetentna w swoim zawodzie. Na pewno uzyskasz pomoc i osiągniesz porozumienie. Dziecko widząc, że rodzice rozmawiają z nauczycielem czuje się bezpieczne.
- Nie omawiaj zachowania dziecka przy nim samym. Rozmowy typu: „nie chciał jeść”, „płakał cały dzień” ,odbijają się negatywnie na dziecku.
PAMIĘTAJ: ŻEGNAJ I WITAJ SWOJE DZIECKO ZAWSZE Z UŚMIECHEM!
